Zanim wejdziesz, przeczytaj :)

1) Materiały wykorzystane przez nas ( zdjęcia, rysunki, opisy ) służą tylko celom dydaktyczno - informacyjnym, nie czerpiemy z działalności żadnych korzyści. Wykorzystujemy materiały zarówno własne, jak również pozyskane w internecie, lecz tylko by ukazać czytelnikom piękno naszego świata :). Materiał internetowy pozyskujemy legalnie (nie jest on zastrzeżony prawami autorskimi, pochodzi ze źródeł masowych i edukacyjnych) - nie kradniemy niczyjej pracy. Jeśli jednak znajdziesz u nas swoje materiały bez wyraźnej zgody (mogło zdarzyć się niedopatrzenie z naszej strony) i poczujesz się urażony - prosimy, poinformuj nas, a natychmiast znikną one z naszych łamów :)
2) Blog nie ma charakteru naukowego. Jest to strona popularyzatorska. W miarę naszych możliwości (i ponieważ historia to nasze hobby) staramy się jak najwięcej umieszczać informacji historycznych oraz korzystać z literatury tematycznej, niemniej nie gwarantujemy "nieomylności" :)
3) Ilustracje opatrzone znakiem wodnym są naszą prywatną własnością. Jeśli znalazłeś tutaj przydatną ilustrację - napisz do nas. Podobnie rzecz ma się z zamieszczanymi tekstami.

Komentarze

Przywracamy możliwość komentowania wpisów na blogu. Oczywiście przypominamy, że komentarze anonimowe nie będą mogły liczyć na odpowiedź :)
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą góry Grybowskie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą góry Grybowskie. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 11 marca 2018

Jaworze

Witajcie!

Dzisiaj zabieramy Was dla odmiany na jeden z ciekawszych (naszym zdaniem) szczytów w Beskidzie Niskim. Miejsce tym bardziej interesujące, że daje możliwość podziwiania pięknych krajobrazów Beskidu Niskiego i Sądeckiego, Pogórzy, a nawet odległych Tatr..
Zapraszamy na krótki wpis o szczycie Jaworze. Od razu też ostrzegamy, że tym razem jest to zdecydowanie "luźniejszy" niż zazwyczaj wpis ☺

schodząc ze szczytu, już za dnia...

Jaworze (882 m n. p. m.) jest jednym ze szczytów wchodzących w skład Gór Grybowskich. Jest też zarazem najwyższym szczytem tego pasma. Wznosi się na południowy - zachód od Grybowa. Góra bardzo ciekawa, bo wraz z sąsiadującym z nią od zachodu szczytem Postawne (845 m n. p. m.) tworzy wyróżniający się w tutejszym krajobrazie masyw. I robi dość groźne wrażenie, bo stoki, szczególnie południowe, są dość strome, i wyciskają  ze "zdobywców" sporo wysiłku. Mimo tego wchodzi się na górę całkiem szybko. Przynajmniej z naszej perspektywy.

Ciekawy jest sam szczyt. Jak to w Beskidzie Niskim bywa, górną partię stoków porasta bujny las mieszany, noszący tutaj wdzięczną nazwę Zielonka. Natomiast niżej, tak mniej więcej do 600 m n. p. m. rozciągają się łąki i pola uprawne. Od południa u stóp góry znalazła dla siebie miejsce wieś Bogusza, będąca idealnym punktem wypadowym na szczyt. Mówi się, że Góry Grybowskie to najgęściej zaludniona i najbardziej "ucywilizowana" część Beskidu Niskiego. I sporo w tym racji, po wyjściu na górę, na wieżę widokową na prawdę można podziwiać masę domów, wsi, i sam Grybów oczywiście. Widać to szczególnie, gdy wdrapiemy się na górę tuż przed świtem. Masa światełek, błyskających tu i tam - znak, że domy budzą się, i noc dobiega końca.. Niesamowity widok.

Wieża widokowa na szczycie. Solidna konstrukcja.

A obok obelisk poświęcony Janowi Pawłowi II

Góra ma dla nas też sentymentalne znaczenie, przynajmniej dla mnie - tutaj "zacementowała" się przyjaźń z bardzo dobrym znajomym, nie widzianym przez kilka dobrych lat. Długo szykowaliśmy się do spotkania, i postanowiliśmy wspólnie wybrać się właśnie tutaj, na Jaworze, koniecznie na wschód słońca. Był to początek kwietnia, na stokach leżało jeszcze miejscami trochę śniegu. I było chłodno. Po przegadanej nocy pobudka o 4 rano nie stanowiła o dziwo problemu. Wspólne wyjście na górę, szlakiem oświetlanym latarkami, widoki z góry - to właśnie było "to coś", za co kocha się góry..

Ale wracając do samej góry. Mimo, że porasta ja gęsty las, jest jednym z najlepszych punktów widokowych w Beskidzie Niskim. Wszystko za sprawą wzniesionej tu w 2005 roku wieży widokowej. Tu uczciwie trzeba przyznać, że i sama wieża robi wrażenie - masywna, metalowa konstrukcja daje poczucie bezpieczeństwa. Dla mnie tym bardziej istotne, że mam lęk wysokości, i zazwyczaj wchodzę na takie konstrukcje z duszą na ramieniu.. Tutaj tak nie było. Na górę prowadzą wygodne schody. A szczyt wieńczy metalowy krzyż. Na prawdę warto wejść na górę, by zobaczyć cudowne widoki. My czatowaliśmy na wschód słońca i Tatry - udało się zobaczyć i jedno, i drugie. Nie mamy niestety zbyt dobrych zdjęć, ale to powinno Was tylko zmotywować do samodzielnego wypadu o wczesnej porze. Co ważne, wieża nie rzuca się zbytnio w oczy, więc nie ma negatywnego wpływu na krajobraz. A to jest bardzo ważne.

Co zobaczyliśmy jeszcze z góry?  Pięknie prezentował się Grybów, urocze miasteczko na trasie Gorlice - Nowy Sącz. Smakosze piwa mogą je kojarzyć z marki Pilsweizer 😊. Poza Grybowem widać stąd m. in. Kąclową, pięknie prezentuje się samotnie stojąca góra Chełm, czy też wzniesienia Beskidu Sądeckiego. Ciekawie jest też oglądać stąd (i słyszeć) pociągi jadące linią kolejową nr 96 (Tarnów - Grybów - Leluchów). Z tej perspektywy pociągi kolejowe wyglądają trochę jak gąsienice.. To tak pokrótce rzecz jasna. Ale oczywiście wszystko zależy od pogody..


Chełm zawsze prezentuje się majestatycznie. Z każdej strony.

Na górę można wejść dwoma szlakami - niebieskim, wiodącym tutaj z Perelisk (przysiółek Boguszy) do Ptaszkowej, i zielonym, prowadzącym na szczyt z Grybowa. Nie ma tu trasy lepszej czy gorszej - najtrudniejsza jest ta od strony Boguszy, bo tutaj stoki mają największe nachylenie, a szlak bierze je "szturmem", prosto w górę. Jednak i ta trasa ma swoje uroki, jak chociażby punkt widokowy poniżej poziomu lasu nad wsią. Jeśli jednak macie mniej czasu i samochód, to ta opcja wydaje się być najlepsza.

Samo podejście jak wcześniej wspominaliśmy jest nieco męczące, ale na to chyba w górach nie można narzekać, więc też jest to część atrakcji. Na szczycie za to jest stół i ławeczka, można sie spokojnie posilić, jest też pomnik ku czci papieża Jana Pawła II, postawiony tutaj w 50 rocznicę przejścia tej prasy przez Karola Wojtyłę, w młodzieńczych latach...

Będąc tutaj, powinniśmy odwiedzić koniecznie również okoliczne miejsca. Szczególnie kwarto zwiedzić zabytkowe cerkwie i kościoły - tu powojenne zawieruchy nie przyniosły zniszczeń, obiekty przetrwały, i dzięki temu mogą cieszyć nasze oczy. Cerkwie zobaczycie m. in. w Binczarowej i Boguszy, a kościoły np. w Królowej Górnej czy w Kamionce WIelkiej.


Tatry jak na dłoni!

Jaworze jest trochę takim "łącznikiem" między Beskidami: Niskim i Sądeckim. Mimo, że ich granica biegnie nieco na zachód od tego szczytu, to tu już można nieco poczuć tego "sądeckiego" klimatu. I warto koniecznie ruszyć na zachód, bo Beskid Sądecki ma się czym pochwalić, także jeśli chodzi o kulturę łemkowską - nie brak tu zabytkowych cerkwi czy cmentarzy.

Jeśli ktoś walczy o odznakę "Korony Beskidu Niskiego" to mamy dobre wieści - Jaworze jest jednym z punktów właśnie na tej trasie się znajdującym.

Polecamy gorąco Wam to miejsce, zarówno jako jeden z punktów dłuższych wypraw, jak też i jako opcję na niedzielny spacer ze znajomymi czy rodziną. Piękne widoki i dreszczyk emocji związany z wejściem na wieżę zrekompensują zmęczenie tym młodszym uczestnikom, a urokliwe lasy i świeże powietrze ucieszą dorosłych uczestników.


Warto tu się wybrać dla pięknego zapachu igliwia, szumiącego pośród gałęzi wiatru, śpiewu ptaków...

Jaworze polecamy też właściwie o każdej porze roku, bo krajobraz widziany w różnych porach roku jest przecież taki odmienny.

Z naszej strony to dzisiaj tyle. Bez historii, opowieści - tym razem trochę bezładnej paplaniny, ale mamy nadzieję, że tym uda się Was zachęcić do zajrzenia w to miejsce.

Pozdrawiamy serdecznie!


źródła inf.:
pl.wikipedia.org
zmarzeniemwplecaku.blogspot.com

niedziela, 9 października 2016

Beskidzka "Wyspa" - czyli rzecz o Chełmie

Witajcie,
dziś pragniemy Wam przedstawić jeden z uroczych szczytów wpisujących się w krajobraz beskidzki. Mowa o Chełmie. Niestety nie udało się nam dotrzeć do żadnych legend związanych z tą górą. Ale cóż nazwa nie wzięła się znikąd. Być może tutejszym mieszkańcom kształt góry przypominał hełmy noszone przez rycerzy. A może tylko kawałek hełmu wystaje spod ziemi gdzie został zasypany śmiałek wędrujący do swej ukochanej? Niestety tego nie wiemy i być może nie dowiemy się. Jedyne co jest pewne, to fakt, że góra ta ma wygląd jedyny w swoim rodzaju.
Pierwsze kroki od strony Wawrzki


Swoją sylwetką dumnie góruje nad pozostałymi elementami krajobrazu. Jego wysokość to 780 m n.p.m. Jak na górę wysokość nie wielka jednak wchodzenia na nią zmusza nasz organizm do wytężonej pracy. My zdobywaliśmy ten szczyt korzystając z uprzejmości mieszkańców Wawrzki, gdzie to na ich podwórku pozostawiliśmy swoje środki transportu. Dziękujemy raz jeszcze! Bo właśnie jeżeli chodzi o jakiś parking to jest dość ciężko. Droga biegnąca przez Wawrzkę należy do dość często uczęszczanych, także pozostawienie na poboczu raczej nie wchodzi w grę - z jednej strony rów, z drugiej prywatne posesje. Ze swojej strony radzimy więc albo skorzystać z uprzejmości tutejszych mieszkańców, albo zostawić auto pod świątynią, która miała być pierwotnie cerkwią, a została kościołem p.w. Matki Boskiej Szkaplerznej.



Jeżeli chodzi o widoki, to niestety są niemal żadne, bo cała góra jak i szczyt są zalesione. Między drzewami da się oczywiście co nieco dostrzec, jednak nie jest to coś, co mogło być. Wędrując z naszym dobrym znajomym na Chełm zapalił się do pomysłu by postawić tam wieżę widokową. Kto wie, może kiedyś uda się zrealizować ten szalony plan. Widoki najlepsze to są jadąc trasą Gorlice-Grybów, gdzie przed nami rysuje się na horyzoncie malownicza góra. Mimo, że wydaje się, że wejście na nią to pestka to tylko tak się wydaje. Z daleka faktycznie stoki wyglądają łagodnie, jednak rzeczywistość jest zgoła odmienna. Stoki ciągnące się ku północy i wschodowi są strome, a różnica między podstawą i wierzchołkiem też nie jest mała.Warto również wspomnieć, że góra ta jest w krajobrazie wyspą i wyraźnie zaznacza swoją wyższość nad pozostałymi elementami pasma Gór Grybowskich. Sama wędrówka niebieskim szlakiem ciągnącym przez grzbiet Chełmu to (mimo wszystko) czysta przyjemność. Stoki góry porastają w niższych partiach grądy z domieszką buka, później spotkacie osławioną karpacką buczynę, a im wyżej, tym więcej drzew iglastych - głównie jodły, ale spotkać można tutaj także sosnę a nawet okazy świerku. Wędrując wiosenną porą, można podziwiać piękny podszyt. Kwitną wtedy piękne kwiaty - niestety nie wiemy jakie, bo słabo znamy się na roślinach... Może Wy nam powiecie? Podchodząc od Wawrzki napotkacie na stojący tuż przy szlaku wysoki, metalowy krzyż łaciński. Gdy byliśmy tu wiosną, był złamany, i wsparty o najbliższe drzewo. Można go było wręcz przeoczyć gdyż skorodowana powierzchnia była bardzo podobna do kory okolicznych drzew. Nie szukajcie go na mapach, bo tam go nie ma. Jeśli chodzi o samo podejście to najtrudniejszy odcinek jest na samym początku - od Wawrzki szlak przez pewien czas prowadzi wąwozem, którym okresowo spływa woda. Pełno w nim kamieni i zeschłych liści, jest ślisko, więc uważajcie. Potem już szlak zmienia się w wygodną ścieżkę wiodącą grzbietem. Różnice wysokości nie są tutaj bardzo duże, i szlak nie jest właściwie bardzo męczący. Ujmując to inaczej - jak na beskidzkie warunki, to wejście na Chełm nie należy do najbardziej wymagających. Mimo to należy do Korony Beskidu Niskiego.
Może Wy wiecie co to za roślina?


Dodatkową ciekawostką jest wycięta pośród lasu polana przeznaczona dla paralotniarzy - pole wzlotowe (startowe?). Nie jest to oficjalna atrakcja turystyczna, niemniej fani szybowania na skrzydle korzystają z niej chętnie.
Sama góra zbudowana jest z piaskowców magurskich, dawniej wydobywanych przez kamieniarzy z okolicznych wsi. Do dziś wędrując szlakiem można podziwiać mniejsze lub większe bryły piaskowca.
Na szczycie znajduje się wysoki, drewniany krzyż. Zaledwie kilka metrów od niego można podejść do stromego z kierunku Ropy zbocza. Na kamieniach można zobaczyć porosłe mocno mchem, wyryte napisy. Zapewne pozostawili je turyści, ale może pośród nich znajdziecie też i starsze frazy...

Na szczycie...

Na takie widoki możecie liczyć wchodząc na szczyt... :)

Mimo tylu elementów, które wskazują na ciekawość tego miejsca przez Chełm biegnie tylko jeden szlak turystyczny biegnący od Łupkowa do Grybowa w dużej swej części prowadzący granicą państwa. Jest to niebieski szlak pieszy. Niestety ta część Beskidu Niskiego nie jest usiana szlakami. Kiedyś stwierdziliśmy, że najlepiej byłoby ją zwiedzić na rowerze, gdyż dobrych dróg tam nie brakuje, a między miejscami które nas ciekawią są spore odległości.


Będąc w okolicy Grybowa serdecznie zapraszamy na wspinaczkę na tą górę. Mamy nadzieję, że za jakiś czas powstanie na niej wieża widokowa i ze szczytu będzie można podziwiać piękne beskidzkie krajobrazy.
Jeszcze na koniec wspomnimy, że kilka lat temu co najmniej pojawiły się propozycje utworzenia w obrębie góry Chełm rezerwatu. Jak na razie, planów tych nie zrealizowano a o pomyśle jakby zapomniano. Może kiedyś powstanie tu rezerwat? Czekamy na to...

Pozdrawiamy serdecznie
Do zobaczenia na szlaku!







Źródła inf.:

Luboński P., 2012, Beskid Niski. Przewodnik dla prawdziwego turysty.
www.beskidniski.pl
mynaszlaku.pl